I   A   A

INGENIEURS ARCHITECTEN ASSOCIATIE

Een derde leven voor een monumentale villa

Villa Serphos

  1. Theo Franken
  2. Enschede
  3. visualiseringskracht
  4. inlevingsvermogen
  5. Saxion
  6. renovatie

In 1910 bouwde architect H. Reijgers in het Enschedese stadsuitbreidingsplan De Stadsmaten een villa voor Izaak Serphos, een koopman rijk geworden in de lompenhandel. Bijna 30 jaar later werd de woning verkocht en verbouwd tot Natuurhistorisch Museum van Enschede om rond 1950 uitgebreid te worden met een nieuwe vleugel. Als het museum in 2007 verhuist naar de Twentse Welle in de wijk Roombeek, koopt de hogeschool Saxion de gebouwen om op die plaats nieuw te bouwen en gebruikt het museum tot 2012 voor het onderwijs. Daarna begint een proces van sloop, restauratie en nieuwbouw dat in 2015 resulteert in de nieuwe faculteit Saxion Edith Stein met daartussen gelegen de gerestaureerde Villa Serphos die het vergader- en ontvangstcentrum van de hogeschool Saxion wordt.

Hall
Voordeur
hall trappenhuis
gele kamer
groene kamer
buiten
zicht door Edith Stein

VERGADEREN OP STAND IN EEN EIGENTIJDS INTERIEUR

De transformatie van woonhuis naar museum had de villa geen goed gedaan: bijzondere details en (bouwkundige) onderdelen waren verwijderd of juist aangebracht om geschikte expositieruimten te maken. Om het pand te herstellen in de staat ten tijde van de bewoning en tegelijkertijd tegemoet te komen aan de praktische wensen van Saxion, zijn oude elementen gecombineerd met moderne toevoegingen. Het moest geen historiserend, maar een eigentijds interieur worden dat de rijkdom aan kleuren en texturen van vroeger recht deed en dat beantwoordt aan de actuele eisen van comfort, functie en duurzaamheid.

Na de sloop van de uitbreiding en een grondige restauratie van de villa zijn er nu vijf vergaderkamers aanwezig waarvan de ‘groene’ vergaderzaal op de verdieping de grootste is. Op de begane grond is een keuken gemaakt en fungeren de vroegere salon en woonkamer als restaurant. De hal is in ere hersteld en krijgt weer volop daglicht nadat het karakteristieke lichttorentje met vlaggenmast en sierhekwerk is teruggeplaatst op het dak. Balkons en oorspronkelijke zuilen zijn herbouwd waar mogelijk.

De gestucte gevels zijn geschilderd in een kleurstelling die is afgeleid van Italiaanse villa's uit de Renaissance. Dit wijkt af van de oorspronkelijke monochrome situatie, maar laat de ornamentiek van de gevel beter uitkomen.

Deel dit project op